അതിരുകൾ മായുമ്പോൾ
...............................................
ആരോെതാടുന്നുണ്ട് ഉറക്കം പോയ
കണ്ണിൽ, നെറുകിൽ
മണ്ണിൽ കുതിർന്ന വിരലുകൾ
വിളമ്പുന്നുണ്ട് വിശന്നലയുമ്പോൾ
പൊട്ടിയടർന്ന പാത്രത്തിൽ നിന്നും
ജീവനറ്റ കൈയുകൾ.
കാത്തിരിയ്ക്കുന്നുണ്ട് ഈ മണ്ണിനടിയിൽ
എവിടെയോ
ഒരു വിളി പാർത്ത് ഉണരാനാവാതെ
നിശ്ചലം.
തിരയുന്നുണ്ട്,ഇളം ചുണ്ടുകൾ
പകരാനാവാതെ
നെഞ്ചു നിറഞ്ഞു വിങ്ങും
സ്നേഹപ്രവാഹങ്ങൾ.
വിളിയ്ക്കുന്നുണ്ട് നേരം ചാഞ്ഞിട്ടും
കാണാനാവാതെ, വാക്കുകൾ.
എപ്പൊഴും തോൽക്കുന്നതാരോ
മറ്റുള്ളവർ ജയിക്കുന്ന തോർത്തു
കൊതിക്കുവാൻ.
കാറുമൂടുന്നു, ഇടിവെട്ടുന്നു
കരയാനാവുന്നില്ല, കണ്ണുനീർ ,
ജീവൻ തുടിയ്ക്കുന്ന താഴ്വരകളെ
മണ്ണിൽ പുതച്ചുറക്കിയാലോ?
ഗിരീഷ് മടവൂർ
...............................................
ആരോെതാടുന്നുണ്ട് ഉറക്കം പോയ
കണ്ണിൽ, നെറുകിൽ
മണ്ണിൽ കുതിർന്ന വിരലുകൾ
വിളമ്പുന്നുണ്ട് വിശന്നലയുമ്പോൾ
പൊട്ടിയടർന്ന പാത്രത്തിൽ നിന്നും
ജീവനറ്റ കൈയുകൾ.
കാത്തിരിയ്ക്കുന്നുണ്ട് ഈ മണ്ണിനടിയിൽ
എവിടെയോ
ഒരു വിളി പാർത്ത് ഉണരാനാവാതെ
നിശ്ചലം.
തിരയുന്നുണ്ട്,ഇളം ചുണ്ടുകൾ
പകരാനാവാതെ
നെഞ്ചു നിറഞ്ഞു വിങ്ങും
സ്നേഹപ്രവാഹങ്ങൾ.
വിളിയ്ക്കുന്നുണ്ട് നേരം ചാഞ്ഞിട്ടും
കാണാനാവാതെ, വാക്കുകൾ.
എപ്പൊഴും തോൽക്കുന്നതാരോ
മറ്റുള്ളവർ ജയിക്കുന്ന തോർത്തു
കൊതിക്കുവാൻ.
കാറുമൂടുന്നു, ഇടിവെട്ടുന്നു
കരയാനാവുന്നില്ല, കണ്ണുനീർ ,
ജീവൻ തുടിയ്ക്കുന്ന താഴ്വരകളെ
മണ്ണിൽ പുതച്ചുറക്കിയാലോ?
ഗിരീഷ് മടവൂർ
